Zoveel emoties..............soms weet je niet eens dat ze bestaan.  Gisteren was ik het zo zat....Die nacht daarvoor had ik gedroomd dat ik hele mooie haren had.......en tja dan word je wakker.......IK had voor het eerst een haat gevoel met mijn eigen spiegelbeeld. Ik had de neiging om een steen te pakken en die hard tegen de spiegel aan gooien. Normaal?? .ik denk het wel...... Zoiets van: en nu vind ik het wel weer klaar; maar zo werkt het dus niet. Wie weet komt het nog:) De steen bedoel ik, dat mijn haren weer komen is logisch....Misschien handiger om een oude spiegel op te hangen!!! 

Vrijdag was ik bij de oncoloog. Kwam niet zoveel bijzonders uit. Ze kon het niet zo goed inschatten (dank je wel) omdat ze het de vorige keer niet zo goed kon voelen omdat ik toen een blauwe borst had vanwege de biopt die genomen was. Zelf merk en voel ik duidelijk dat hij krimpt maar ze zegt niet zoveel vermoedelijk om geen valse hoop te geven(ook begrijpelijk). Verder bracht ik ter sprake dat de helft van de hoeveelheid  voor mij dus goed genoeg was omdat mijn bloedspiegel okee was. Ze kijkt mij dus verbaasd aan en zegt: de helft wie heeft gezegd dat dat mocht! EUhhhhhhhhhh dacht ik .....................IK zei dus haar collega oncoloog ...................en dat er zelfs een oncoloog verpleegkundige tegen mij had gezegd dat sommige mensen zonder kunnen. Nou dat was dus hoogst ongebruikelijk.  Dat advies had ze nog nooit gegeven. Ik merk dat ik dus zelf hard moet nadenken.......je krijgt als borstpatiente( zonder uitzaaiingen) gewoon een standaard procedure. Maaike gaat mij dinsdag dus gewoon de helft inspuiten. Verder krijg ik morgen maar 80 % van de normale hoeveelheid. Dit omdat ik te heftig reageer en hoe verder in de kuren hoe meer bijverschijnselen.

Afgelopen week wel weer veel gesport........misschien wel een beetje, nee fout Paula: het was te.....( vijf keer gespint)........ maar iedereen is zo geinteresseerd en lief dat het praten mij soms ook  teveel energie kost. Dus weer een leer moment. Vanmorgen na het spinnen direct weg gegaan hoe lief iedereen ook is. En yoga gedaan! Thuis neem ik ook elke dag een rust moment. Vaak gebruik ik de Bodyscan van Mindfullness. Deze man heeft zo een rustige stem dat het voor mij goed werkt.  Dus lieve mensen ben je onrustig ..het is een aanrader.

Morgen dus voor de derde kuur. Alleen ik zelf weet hoe zeer ik hier tegen op zie.

met liefde Paula xx

De PRUIK

daar staat hij dan mijn pruik.

op de schoorsteen te prijken.

een koud gevoelloos stukje haar 

een vermomming voor wie ik ben

het prikt......drukt op mij hoofd en in mijn oog een ware kwel..

ik kan het niet helpen maar het geeft een gevoel als een clown.

draag hem soms, zo nu en dan, maar zet hem weer af als het "kan".

Met een bandana is het de naakte waarheid 

de omgeving kan er ook niet omheen.

blikken van verbinding en liefde  van wild vreemde mensen geeft mij kracht....

maar soms, ja soms geeft de pruik ook mij weer een stukje vrouwelijkheid....................

aanpakken van haar en borst, de vrouwelijkheid in al zijn pracht 

ligt nu even niet in mijn "macht"

heel diep van binnen word ik geraakt

het is dan ook "paula" die op staat......

liefs van mij..............xx

Donderdag middag naar het ziekenhuis geweest vanwege continue keelpijn (zie vorige verslag). Een lieve vriendin was mee wat heel fijn was omdat ik zelf nog erg weinig conditie had/heb  en luisteren soms ook niet echt lekker gaat......Het gesprek wat ik daar had met de oncoloog verpleegkundige en later de oncoloog die er ook nog even bij kwam was de bevestiging die ik zocht.  Ik blijk dus teveel bijwerkingen te hebben en ook in een mate die relatief niet veel voorkomt. Op deze manier zou ik niet nog vier chemo's aankunnen. Mijn lichaam gaf dit al aan maar ik dacht: niet zeuren Paula het hoort erbij. Nu heb ik aankomende vrijdag weer een gesprek met de oncoloog om te bespreken hoe of wat. Het mooie was dat de oncologe ondanks haar drukke spreekuur ertussen uitpiepte om naar mij te kijken. Ze was oprecht bezorgd. En dat is zo belangrijk....verbinding maken. O, ja de keelpijn komt door mijn slijmvliezen. Komt "soms" voor....................

 Hierna kwam ook nog de dietiste bij mij langs. (regelde het ziekenhuis direct daarna voor mij , vond ik echt heel toppie) Ik val te veel af. Haar tip waar ik nu het meesta aan heb is dat ik mij vooral moet concentreren op eiwitten.  Nou ja het bekende gezegde is: een ei hoort erbij dus daar ga ik mij  nu even aanhouden:)

Lichaam spreekt: lieve paula ik weet niet wat je nu allemaal aan het doen bent maar wat je nou in je lichaam hebt zitten past niet bij jou. Het gaat op deze manier niet goed. Pas op jezelf.

Paula antwoord : lief lichaam ik weet het alles komt in weerstand tegen de chemo. Ik voel dat mijn hart en longen/ darmgestel enz enz klappen oplopen. Ik ga nog beter naar je luisteren en zal kijken of ik wat minder van de chemo kan krijgen zodanig dat de kanker weggaat maar de rest van mijn organen nog goed blijven......

Lieve mensen wat fijn om te horen dat sommige mensen mij lieten weten ook bewust de vogels te horen en dan aan mij denken.Wauw maakt mij blij........... Sowieso krijg ik altijd als de dagen langer worden de kriebels want dan weet ik het komt weer, de warmte en het zonlicht...... Wel wordt het kouder en dan een pruik...............pruik ja daar vertel ik de volgende keer wat over..

Fijn weekend allemaal ........Enjoy.............. Ik ga beetje tutten en pluk de momenten......

Liefs Paula

 Je tumor is kleiner geworden. Nou meid dan doe je het ergens voor , nog even doorzetten. : rot op, ik heb kanker.

He zo vervelend mijn i-phone is kapot :  rot op, ik heb kanker.

Ach nog "even" door en dan ben je beter: rot op, ik heb kanker.

Het is "even" een proces  straks ziet alles er weer zonnig uit: rot op, ik heb kanker.

Heb je nou een bollere kop gekregen: rot op , ik heb kanker

Ben je nou zo afgevallen: rot op, ik heb kanker

Ik vind dat je het zo knap doet: rot op, ik heb kanker

He jammer  ik heb de trein gemist: rot op, ik heb kanker.

he rij is even door: rot op, ik heb kanker.....

Ja mensen zo voel ik mij ook soms. Oprotten allemaal..................... Misschien wel omdat ik het gevecht "alleen"(ondanks zoveel lieve mensen om mij heen die meeleven) moet doen. En bijzondere is dat ik vandaag ook naar een vriend voor het eerst uitsprak dat een opmerking van :oh het komt wel goed..soms verkeerd valt.... Dan denk ik: oh een chemotje meer of minder maakt dus niks uit!!  Dan ben ik dus in mijn boze , verdrietige stemming. .... Zeg dan maar niks en laat mij maar gewoon verdrietig, boos  zijn want elke dag, elke minuut luisteren naar wat je lichaam je aangeeft  is niet makkelijk.  Slapen ook een ramp....IK slaap nu dus met slaapmiddelen. Niet omdat ik bang ben om dood te gaan ( maal eigenlijk niet)maar je hoofd raakt door de chemo op hol. Tijdens de chemo zit je aan de pep en daarna word je hoofd een wolk............

Ik voel  nu wel dat  mijn bloedsuikerspiegel weer op pijl komt..Dus straks hopelijk weer even lekker kunnen bewegen.mmmmm

Wel vanmiddag weer  naar het AVL..IK loop al een maand met een keelontsteking maar het kan ook een schimmel zijn. (krijg je er soms gratis bij , jullie zien ben in mijn sarcastische stemming, Ps rot op ik heb kanker.........:)

Toch straks ga ik het leven weer mooi zien dat is mijn vertrouwen...............

Met liefde Paula xxxxx

ps ik noem nauwelijks namen in mijn blog wat een bewuste keuze is. Zoals de meeste mensen weten ben ik redelijk open maar respecteer de mensen die hier anders in zijn.  Fijn dat jullie mij volgen... 

En zoals elke mens denk je straks ben ik oud en hoe ik mij dan voel tja dat zien we dan wel weer.

Ik heb dus de bijzondere, indrukwekkende ervaring om een stukje van de sluier hiervan te zien oprijzen. MInder energie, betalen bij de kassa; ja bijzonder ik sta soms net zo te pielen als een persoon van 80. En dan denk je toch : wat zullen ze wel denken! Fietsen ook zoiets, soms zwabber ik echt wat over de weg. (als ik de energie heb) . Over auto rijden hebben ze niets gezegd bij het ziekenhuis. En ik begrijp dat niet zo.  Altijd wordt er gezegd: pas op met auto rijden als je medicijnen slikt en nu niks. Ik heb het wel aangekaart en ze zeiden dat het wel mocht. En ik denk dan hoezo mag.............! je concentratie is minder, je reageert slomer.......!  CHemo, als iets beren troep is , is dat het.  Nou moet ik wel zeggen ik ben geen heilige: straks ga ik even met de auto naar yoga , 5 minuten rijden...verstandig......Nee..maar ben mij bewust en zal extra uitkijken. Dus ik voel dus nu hoe het voelt om ouder te zijn, minder longinhoud..........! Ademt sneller.....! Piepende krassende mensen leven langer das mooi maar er komt wel een diep respect naar boven voor de oudere mens. Want als je nog zoveel wilt maar niet kan dan is dat heftig........ Diep respect dan ook voor de mensen die het geduld hebben om met oudere mensen om te gaan! Maar ook natuurlijk de jongere mensen welke al een bepaalde beperking waardoor ze niet mee kunnen in de rat race van het leven. En de rat race is misschien wel de oorzaak  van de stijging van het aantal kanker gevallen. 

Ps: zijn wel goede ontwikkelingen op dit moment ter bestijding van kanker. Ze ontwikkelen een vetbol welke alleen de foute cellen aanvalt. Hopelijk gaat dit heel snel ............................................

Hebben jullie trouwens ook al gemerkt dat het langer licht wordt. Gisteren floten de vogels nog 5 uur in de middag. Ik kon daar altijd al van genieten maar nu nog meer en weet als de lente komt dan sluit ik de chemo's af. Hoe dan verder zie we dan.....

Dag lieve mensen xx

En dan is het oud en nieuw.....

Voor mij de meest bizarre oud en nieuw...Het enige wat ik wilde was slapen.....Wat ik dus ook maar gedaan heb.Wel werd ik om vijf uur wakker en heb toen maar beneden wat gerommeld! Weer even naar bed en om acht uur ja........... de kerstboom afgetuigd. Daarna even naar het graf gewandeld van mijn vader en moeder. Ik voel ze vaak dichtbij en weet dat ze over mij waken. Dat mijn vader in oktober plotseling  is gestorven is misschien ook wel "geregeld" door boven. Hij had het niet aan gekunt om zijn dochter zo ziek te zien. IK denk dat elke ouder er niet aan moet denken om een kind te hebben met kanker hoe oud ze ook zijn.

Wel mooi was het dat ik vannacht  om 12 uur na een klein belletje van robert, weer ging slapen en een helder wit licht zag. MMMM dacht ik de maan maar ja het regende. En besefte weer een keer dat ik niet alleen was.

O gisteren heeft trouwens maaike mij geprikt!! Ze deed het helemaal super. Beter als de verpleegkundige!!!! 50% van de normale hoeveelheid ,dus super benieuwd of het genoeg is . Dat weet ik over 2 weken! Werd mijzlef als gezegd misschien heb jij het wel helemaal niet nodig en dat voor een prik van 1500 euro!! Dus mensen jullie weten waar jullie ziektenwet premie heengaat (sorry:)ha ha ha ik probeer het zo goedkoop mogelijk te houden...

Doe nu een aantal dingen dus anders als na de eerste chemo, extra vitamine c, minder bende in mijn lijf en minder euh ook tegen misselijkheid bemerkte ik vanmorgen.........en krijg nu hopelijk geen griep.....!! 

Lieve mensen wil nog even zeggen dat ik het heel fijn vind om te horen dat mijn blog wordt gelezen.Doet mij echt heel goed en wens jullie allemaal een knisperend, liefdevol en "gezond" 2014......

xxxx paula

JIppie ik mocht weer. 

Gisteren een roller coaster dag gehad. Ik besefte goed dat ik straks weer zoveel minder kan, dat ik elke minuut uit de dag wilde halen. Gespint, moeder anna bezocht, met zwabber gewandeld, "even rusten" en toen hapje eten buiten de deur met zijn allen en daarna naar Hobbit twee! Vanmorgen weer lekker naar het bos geweest...............Echt genoten en ja toen uitstel wat niet meer mogelijk...

Zo'n infuus ik vind het niks.....! De eerste keer ging het prikken ook fout auwwwwwwwwwwww. Tja kan gebeuren maar leuk is anders. En daar lag ik weer..Vervelend dat valt wel mee. Maaike was er; en mij zus kwam ook nog langs . Hans en Eline.  Ik heb geregeld dat ik morgen maar 50 % hoef te hebben van de neulaste prik. Ik blijk dit van mezelf al goed aan te maken (bloedlichaampjes) dus ik heb aangegeven dat de klachten groot waren dus of dit niet minder kon.  Je moet dus inderdaad zelf ook blijven nadenken en aangeven of je iets wel of niet wil. We wachten af hoe ik erop reageer. Maaike gaat hem geven,heerlijk zo een handige dochter in huis.

Nu in de avond.....Je krijgt medicijnen tegen de misselijkheid maar je wordt daar hyper van. Je zou het haast een soort drugs noemen. Ik die altijd zo "braaf"( daar zullen de meningen over verdeeld zijn :):) :) ha ha ha leefde zit dus nu aan de "drugs".

Nog steeds geef ik mezelf elke dag Reiki.....bewuste keuze om mijn lichaam te blijven lief hebben  en ook voor genezing.OoK doe ik regelmatig de body scan van mindfullness. 

Ik bedacht mij laatst in bed: ja slapen is niet echt te doen met chemo...........

Ik ben geen wintermens en zeg regelmatig het liefst kroop ik onder de grond tussen november en januari. Maar dacht ik als ik nu gewoon mijn ziel onder de grond stop voor een paar maanden en mijn lichaam erboven om mij te genezen dat zou een goede oplossing zijn.............Tot ik mij bedacht ik moet proberen om mijn ziel bij mijn lichaam te houden maar mijn ziel niet klein laten krijgen door wat er met mijn lichaam gebeurt. Dus dat ga ik proberen. Zelf denk ik dat Mandela  deze kracht bezat. Wie houdt het anders zo lang vol....!!

Nou lieve mensen spreek jullie snel weer......

In liefde Paula

En dan voel je je langzaam opknappen. Wauw....zin in eten, zin om te bewegen.....! Dus vanmorgen voor het eerst weer de sportschool bezocht. De les yogalates gevolgd. iets nieuws dus dacht : proberen maar. Ik vond het wel bij zonder vooral omdat je weer even dicht bij jezelf komt. En even alles los maar ook wel eng: binnenstappen met een bandana op een zo vertrouwde plek.

Wat ik wel goed besef is dat het voor andere mensen een soort shock kan zijn als er opeens iemand met kanker in hun midden verschijnt.. Voor velen toch iets wat eng kan zijn, misschien wel omdat het dan erg dichtbij komt. Kanker wordt natuurlijk toch geassocieerd met de dood, ziekte en ellende.......... Toch ga ik mij niet vanwege andere mensen en misschien wel hun shock mij verschuilen. IK ben kaal en heb kanker maar ach verder ben ik nog steeds Paula en als iemand wat wilt vragen: graag........! Voor mij is het ook een zoektocht naar wat is fijn voor mij wat niet. Wordt overvallen door emoties die ik nog niet ken. Angst dat heb ik niet zo, de dood is niet iets waar ik mij nooit mee bezig hou.  Het is voor mij een overgaan naar een andere dimensie. Een plek waarin je uiteindelijk beseft waarom we ook dit leven mogen leiden.  Klinkt hoogravend maar het is mijn waarheid en geeft mij ook mede de kracht om dit proces te ondergaan. 

   Goh Paula wat ben je sterk

   sterk ik .......dat valt wel mee

   heb mijn momenten van kracht 

  mijn momenten van totale wanhoop

  elke dag is er een

  geniet van de liefde om mij heen

  de voetstappen door het bos

 het zwoegen door het zand

 de energie van de engelen om mij heen

 Vang mij op als ik val........

 Lieve mensen Yola.......

 Knuffel van mij 

En wat vinden jullie ervan??

Vanmorgen weer naar het ziekenhuis............ BLoed prikken en langs de oncoloog verpleegkundige.  Ben ik klaar voor de volgende kuur!!  Bloed was toppie.........alleen ja die griep........ Zelf wil ik graag door..hoe eerder alles achter de rug hoe beter.

Onderwijl viel mijn haar ook zodanig uit dat Robert en ik samen besloten hadden dat het dan toch maar vandaag eraf moest. Vandaag was ik er redelijk rustig onder. Gisteren was echt slecht. Elke keer weer haar in je handen en je weet het gaat toch gebeuren. Ergens diep in je hart hoop je dat je tot die hele kleine uitzondering hoort maar helaas......Diep eenzaam en verdrietig voel je je omdat je weet er is geen weg terug.

Maar even nog verder over mijn bezoek aan de oncologe. We besloten tot vrijdag te wachten om te kijken hoe ik mij dan voelde en ja ze ging ook nog even kijken hoe het mijn tumor is. En wat bleek hij bleek al gekrompen te zijn.Bij het eerste onderzoek spraken ze over een tumor  van 4,7 cm. Na de MRI scan 3, 7 en nu zei ze : ik schat hem op 2 cm. Ze vroeg of ik het zelf al gevoeld had. Eeerlijk gezegd dacht ik het drie dagen na de kuur al te voelen maar ik dacht toen: dat kan toch niet................. Woepie dacht ik dat gaat snel en goed:)............

Daarna konden robert en ik direct terecht bij de pruiken winkel.............Mijn verstand zette ik stil.............Nadenken moest ik zeker niet doen want dan zou ik "gek" worden. Dit zijn de momenten in je leven waar je van te voren niet aan moet denken en dan opeens sta je toch echt zelf voor.  Ik ging zitten en bleef rustig. De stoel draaide we om. Ik wilde het zelf niet zien. Het ging best snel allemaal . Toen ze klaar was zei robert dat het best mooi stond en toen kwam maaike binnen en die was ook gelijk "enthousiast"......! Heel langzaam draaide ik mijn hoofd om en stond oog in oog met de nieuwe ik. Slikken hoofd om en toen weer kijken en eigenlijk wende het redelijk snel. Natuurlijk wat zou ik graag mijn eigen haren willen hebben maar het is nu even me against something awfull. Daarna nog wat leuke bandana's uitgezocht en met mijn nieuwe kapsel de deur uit. Wel wennen want het is wat langer dan normaal en wat anders........mmmmm best mooi.........

In de middag nog heel even met maaike gewinkeld. Even wat anders dan "kanker"..........

NU is het kerstmis en wens iedereen liefdevolle dagen toe..geniet van de kleine dingen..

liefs paula